• Accueil
  • > Recherche : champagne pologne

Résultats de votre recherche

Swieconka 2015 – la bénédiction du repas pascal.

Posté par Association Culturelle Champagne Pologne le 28 mars 2015

Pour les catholiques de Pologne et du monde entier, la fête de Pâques est la plus importante fête religieuse de l’année.
A Reims, même si la distance de 1200 km la sépare de son pays d’origine, la communauté polonaise cultive avec joie ses traditions.

Depuis des années, les familles d’origine polonaise de notre région se retrouvent à l’occasion des Pâques pour la traditionnelle bénédiction des aliments du repas pascal. Ils se rendent à l’église avec des paniers magnifiquement décorés contenant le « menu saint », en polonais « Swieconka ». On y trouve des œufs durs, du pain, du sel, de la viande, des fruits – le tout sera béni par le prêtre au cours d’une brève cérémonie spécifique. De retour à la maison, la famille et des amis se réunissent autour d’une table parée d’œufs finement peints appelés « Pisanki » ou « Kraszanki ». Il y a des fleurs, l’agneau pascal en sucre ou en biscuit « Baranek », et enfin des gâteaux «Mazurki». Personne ne doit rester seul pour fêter la Résurrection du Christ. Le repas commence par le partage des œufs bénis. C’est un moment de vœux, de pardon et de réconciliation, l’occasion privilégiée de se réconcilier et de tourner la page sur un conflit, une petite dispute, un manque de communication ou autres mésententes.
La Fête de Pâques est aussi la fête de la nouvelle vie qui commence avec le printemps. Les œufs, l’eau, les fleurs en sont les symboles.
En Pologne, le lundi de Pâques, « Smigus-Dyngus » ou « Lany Poniedzialek », commence par un réveil quelque peu mouvementé – les membres de famille s’arrosent plus ou moins abondement avec de l’eau. Ensuitent, durant toute la journée, il est permis de jeter de l’eau sur d’autres personnes, même sur des inconnus – personne n’a le droit de se fâcher. En France, les personnes d’originaire polonaise ont adouci cette coutume en remplaçant les seaux d’eau par quelques gouttes d’eau.

Swieconka 2015 - la bénédiction du repas pascal.  dans Msze Sw po polsku / Messe polonaise lany_poniedzialek_w-polsce-300x182

A la campagne polonaise, cette tradition très populaire est particulièrement suivie par les jeunes gens célibataires. Les hommes essayent de mettre le plus d’eau possible sur les demoiselles qui leur plaisent, montrant ainsi leur intérêt et leurs sentiments! Ainsi, plus une jeune fille reçoit d’eau, plus elle est aimées. La tradition veut que les jeunes filles disent «merci» et offrent des œufs les plus décorés.
Le lundi des Pâques ont rend visite à des amis sans oublier de les asperger d’eau avant de leur souhaiter « Joyeuses fêtes, bons œufs et bon Smigus-Dyngus bien arrosé »!

Cette année, la bénédiction des paniers garnis « ŚWIĘCONKA» par le prêtre polonais Grzegorz HERMAN
aura lieu le samedi 04 Avril 2015 à 11h00,
à la chapelle des Sœurs de Marie Immaculée au « Homme Saint Louis », 2 rue de Noël, 51100 Reims (centre ville).</strong
>

swiecenie_koszykow-300x162 dans Msze Sw po polsku / Messe polonaise

Toute personne souhaitant découvrir cette jolie coutume sera bienvenue.
fichier pdf pquesenpologne

Publié dans Msze Sw po polsku / Messe polonaise | Pas de Commentaires »

A la découvert du Nord de la Pologne

Posté par Association Culturelle Champagne Pologne le 30 janvier 2015

Pour beaucoup de français la ville de Gdansk en Pologne est avant tout le symbole du combat politique qui a vu le jour aux débuts des années 80 dans les chantiers navals de Gdańsk sous l’impulsion de Lech Walesa. Mais Gdansk ne se résume pas à ce fait d’histoire certes majeur. Gdansk est comme beaucoup de cité issue du bloc de l’Est une ville avec une richesse historique, culturelle et artisanale rare.

Pendant le voyage organise par l’association culturelle Champagne-Pologne du 22 au 29 mai 2015 nos adhérents auront l’occasion à découvrir Gdansk, Sopot, Gdynia, Malbork et la région Kaszuby avec ses tradition, son folklor et son histoire.

Montaz

Publié dans Actualités | Pas de Commentaires »

Chers Amis,

Posté par Association Culturelle Champagne Pologne le 15 janvier 2015

Voeux invitation

Publié dans Accueil | Commentaires fermés

Tradycje i obrzedy Bozonarodzeniowe

Posté par Association Culturelle Champagne Pologne le 23 décembre 2014

Wigilia - wieczór wigilijny w tradycji polskiej jest najbardziej uroczystym i najbardziej wzruszającym wieczorem roku. Punktem kulminacyjnym przeżyć adwentowych w rodzinach chrześcijańskich jest wigilia Bożego Narodzenia. Posiada ona bardzo bogata liturgie domowa. Geneza tej liturgii sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa. Obrzędy te i zwyczaje mają więc starą tradycję. Wigilie w ogóle znane były juz w Starym Testamencie. Obchodzono je przed każdą uroczystością, a nawet przed każdym szabatem. Było to przygotowanie do odpoczynku świątecznego. Izraelici zwali je « wieczorem ».
Słowo « wigilia » pochodzi z języka łacińskiego i oznacza czuwanie. Taki był dawniej zwyczaj w Kościele, ze poprzedniego dnia przed większymi uroczystościami obowiązywał post i wierni przez cala noc oczekiwali na te uroczystość, modląc się wspólnie.

wigilia stol1
W Polsce wigilia weszła na stale do tradycji dopiero w XVIII wieku, Główną jej częścią jest uroczysta wieczerza, złożona z postnych potraw. Wieczerza ta ma charakter ściśle rodzinny. Zaprasza się czasami na nią, oprócz krewnych, osoby mieszkające samotnie. Dawniej najpierw gospodynie urządzały generalne sprzątanie, mycie, czyszczenie. Po czterech rogach głównej sali umieszczało się na wsi i po dworach cztery snopy zbóż: snop pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa, aby Boże Dziecię w Nowym Roku nie skąpiło koniecznego pokarmu dla człowieka i bydła. Stół był przykryty białym obrusem, przypominającym ołtarz i pieluszki Pana, a pod nim dawało się siano dla przypomnienia sianka, na którym spoczywało Boże Dziecię. Zwyczajem było również, że cały dzień obowiązywał post ścisły. Także w czasie wigilii dawano tylko potrawy postne, w liczbie nie parzystej, ale tak różnorodne, by były wszystkie potrawy, jakie się zwykło dawać w ciągu roku.

Wolne miejsce przy stole
Znany i powszechny jest obecnie w Polsce zwyczaj pozostawiania wolnego miejsca przy stole wigilijnym. Miejsce to przeznaczone bywa przede wszystkim dla przygodnego gościa. Pozostawiając wolne miejsce przy stole wyrażamy również pamięć o naszych bliskich, którzy nie mogą świąt spędzić z nami. Miejsce to może również przywodzić nam na pamięć zmarłego członka rodziny.

Pierwsza Gwiazda
W Polsce wieczerze wigilijna rozpoczynało się, gdy na niebie ukazała się pierwsza gwiazda. Czyniono tak zapewne na pamiątkę gwiazdy betlejemskiej, która według Ewangelisty, św. Mateusza, ujrzeli Mędrcy, zwani tez Trzema Królami.

Parzysta ilość osób – do tradycji wigilijnej należy, aby do stołu zasiadała parzysta liczba osób. Nieparzysta zaś ilość uczestników miała wróżyć dla jednego z nich nieszczęście. Najbardziej unikano liczby 13. Feralna 13 bierze swój początek od Ostatniej Wieczerzy, kiedy to jako 13 biesiadnik przybył Judasz Iskariota. Jeżeli ilość biesiadników była nieparzysta, wówczas w bogatszych lub szlacheckich domach zapraszano do stołu kogoś ze służby, w biedniejszych domach jakiegoś żebraka.
Do stołu zasiadano według wieku lub hierarchii. Według wieku dlatego, aby « w takiej kolejności schodzić z tego świata », a według hierarchii dlatego, gdyż osoba o najwyższej pozycji, najczęściej był to gospodarz, rozpoczynała wieczerze.

Łamanie się opłatkiem – najważniejszym i kulminacyjnym momentem wieczerzy wigilijnej w Polsce jest zwyczaj łamania się opłatkiem. Czynność ta następuje po przeczytaniu Ewangelii o Narodzeniu Pańskim i złożeniu życzeń. Tradycja ta pochodzi od prastarego zwyczaju tzw. eulogiów, jaki zachował się z pierwszych wieków chrześcijaństwa. Wieczerza wigilijna nawiązuje do uczt pierwszych chrześcijan, organizowanych na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy. Zwyczaj ten oznacza również wzajemne poświecenie się jednych dla drugich i uczy, ze należy podzielić się nawet ostatnim kawałkiem chleba. Składamy sobie życzenia pomyślności i wybaczamy urazy.

oplatek

Ilość potraw – według tradycji, ilość potraw wigilijnych powinna być nieparzysta. Aleksander Bruckner w słowniku etymologicznym języka polskiego podaje, ze wieczerza chłopska składała się z pięciu lub siedmiu potraw, szlachecka z dziewięciu, a u arystokracji z jedenastu. Wyjaśnienia tego wymogu były różne: 7 – jako siedem dni tygodnia, 9 – na cześć dziewięciu chórów anielskich itp. Dopuszczalna była ilość 12 potraw – na cześć dwunastu apostołów.
Nieparzysta ilość potraw miała zapewnić urodzaj lub dobra prace w przyszłym roku. Potrawy powinny zawierać wszystkie płody rolne, aby obrodziły w następnym roku. Wskazane tez było skosztować wszystkich potraw, żeby nie zabrakło którejś podczas następnej wieczerzy wigilijnej. Wigilie otwierała jedna z tradycyjnych zup wigilijnych – najczęściej barszcz czerwony z uszkami, zupa grzybowa lub rzadziej – migdałowa. Oprócz dań rybnych podawano staropolski groch z kapusta, potrawy z grzybów suszonych, kompoty z suszonych owoców a także łamańce z makiem lub pochodzącą ze wschodnich rejonów Polski słynną kutie oraz ciasta a zwłaszcza świąteczny makowiec.

Po Wieczerzy – dawniej po Wieczerzy, oprócz śpiewania kolęd, w wielu częściach Polski praktykowano różne zwyczaje. I tak, na Warmii i Mazurach, kiedy jeszcze biesiadnicy siedzieli przy stole, spod obrusa ciągnięto słomki. Jeśli wyciągnięto słomkę prosta, to osobę, która ja wyciągnęła, czekało życie proste, bez niebezpieczeństw. Jeśli słomka była pokrzywiona, to dana osobę czekało w przyszłym roku życie kręte.
Na Mazowszu, resztki jedzenia dawano zwierzętom. Wierzono bowiem, ze o północy, przynajmniej niektóre z nich, przemówiła ludzkim głosem. Dotyczyło to zwłaszcza bydła, bo ono było obecne przy narodzinach Dzieciątka i w nagrodę otrzymało dar mówienia ludzkim głosem w noc wigilijna.

Resztki wieczerzy – na Podlasiu resztki wieczerzy ustawiano kolo pieca, a przed nim ławę posypana piaskiem lub popiołem. Pokarmy te były przeznaczone dla zmarłych przodków. Rano, po śladach na piasku, odgadywano kto przyszedł w nocy i czy w ogóle przyszedł.
W wielu rejonach Polski w ten wieczór wyruszali kolędnicy. Obowiązkowo musiały być minimum trzy postacie: bocian, koza i niedźwiedź. Bocian symbolizował nowy rok i nowe życie, koza – płodność, a niedźwiedź – wrogie siły przyrody, które należało obłaskawić.

Pasterka – kończy wieczór wigilijny, to msza odprawiana w kościołach dokładnie o północy. Zgodnie z tradycją upamiętnia ona przybycie do Betlejem pasterzy i złożenie przez nich hołdu nowo narodzonemu Mesjaszowi. Zwyczaj sprawowania bożonarodzeniowej liturgii nocnej wprowadzono w Kościele już w drugiej połowie V wieku. Do Polski dotarł on więc być może razem z chrześcijaństwem

Kolęda - innym zwyczajem wprowadzonym i upowszechnionym przez Kościół, są odwiedziny parafian w okresie świąt Bożego Narodzenia składane przez proboszcza lub księży z parafii. Przynoszą oni dobrą nowinę, święcą i błogosławią dom oraz jego mieszkańców, w zamian zaś otrzymują symboliczną ofiarę nazywaną dawniej kolędą. Tradycja ta, znana już w średniowieczu, utrzymuje się w Polsce do czasów współczesnych. Być może po przyjęciu chrześcijaństwa Kościół wprowadził ją dla przeciwstawienia jej pogańskiemu zwyczajowi kolędowania.

Śpiewanie kolęd - Nieodłączną częścią wieczoru wigilijnego było i jest wspólne przy Bożonarodzeniowej szopce. Pieśni opowiadających o narodzeniu Jezusa mamy w polskiej tradycji bardzo dużo. Najstarsze sięgają czasów średniowiecza. Ich wprowadzenie a potem upowszechnienie zawdzięczamy prawdopodobnie franciszkanom. Oni też przynieśli do Polski zwyczaj budowy szopek. Autorstwo pierwszej szopki przypisuje się św. Franciszkowi z Asyżu, który chcąc odświeżyć pamięć narodzin Dzieciątka Jezus kazał przynieść do groty siana, przyprowadzić woła oraz osła i zawołał braci. Kiedy zgromadziła się ludność z okolic i zabrzmiały pieśni św. Franciszek odczytał Ewangelię, a potem wygłosił kazanie o narodzeniu Jezusa. Szopkę tę zorganizował św. Franciszek na trzy lata przed śmiercią, w Greccio koło Rieti, sto kilometrów od Rzymu.

Szopki – W Polsce franciszkańskiej pojawiły się bardzo wcześnie, zapewne już w czasach średniowiecza. Początkowo inscenizowane w kościołach szopki były niezwykle proste, pozostawały też wierne przekazom ewangelicznym. W wieku XIX powstały różne regionalne formy polskich szopek bożonarodzeniowych. Najbardziej znane i najciekawsze są szopki krakowskie, których architekturę wzoruje się na zabytkowych budowlach Krakowa. Szopki krakowskie stawały się często teatrzykami lalek, w których na miniaturowych scenkach podświetlanych świecami pojawiały się najrozmaitsze ruchome figurki.

Dzisiaj bożonarodzeniowe szopki buduje się we wszystkich polskich kościołach.
Image de prévisualisation YouTube

Kolędy – bogactwem polskiej tradycji

W świątecznym nastroju możemy pozostać jeszcze długo dzięki kolędom, które w Polsce śpiewa się aż do 2 lutego. A wracać do tych melodii i tych tekstów naprawdę warto, bo to nie tylko muzyczna ilustracja biblijnej historii sprzed ponad dwóch tysięcy lat, ale i przykład bogatej ludowej tradycji.

Koledowanie w palacu Prezydenckim w Warszawie.
Image de prévisualisation YouTube

Gâteau polonais aux grains de pavot (Makowiec) – la recette
Image de prévisualisation YouTube

voeux accp 2015

Publié dans Actualités | Pas de Commentaires »

Reims accueille le KINOPOLSKA pour la 7è fois

Posté par Association Culturelle Champagne Pologne le 4 décembre 2014

Festival du film polonais Kinopolska du vendredi 05 au dimanche 07 décembre 2014

Cinéma Liberté  Kino Wolnosc222222

Écoutez Radio Primitive _ l’émission spéciale Kinopolska

https://soundcloud.com/emilie-radio-primitive/emission-speciale-kinopolska-festival-du-film-polonais

A télécharger:
fichier pdf programme KP 2014_Reims

KINOPOLSKA, le festival du film polonais en France, est organisé à Reims par l’association culturelle Champagne-Pologne depuis 2008 en partenariat avec l’Institut Polonais de Paris.
Sa mission est double : faire revivre les chefs-d’œuvre du cinéma polonais mais également des inédits de grands réalisateurs, tout en programmant l’actualité de la production cinématographique contemporaine polonaise.

A l’occasion du 25e anniversaire des premières élections libres en Pologne, une section intitulée « Transformation/Kino Wolno », propose de montrer en version restaurée les classiques du cinéma polonais, souvent inédits en France, qui tendent à montrer l’influence de l’art, et du cinéma, dans la perception de la Pologne des années 80, alors que le système politique en place commence à s’effriter (L’Évasion du cinéma Liberté et Frissons de Wojciech Marczewski.
KINOPOLSKA, c’est aussi un ciné-goûter pour les plus jeunes ! 5 courts-métrages d’animation polonaise, pour suivre les aventures du fameux petit chien Reksio.

Le projet KINO WOLNOSC (Cinéma Liberté) commémore l’anniversaire des premières élections parlementaires libres en Pologne il y a 25 ans, en invitant au dialogue et à la réflexion sur l’impact de l’art sur l’histoire. Le nom du projet est directement inspiré du film de Wojciech Marczewski, L’Évasion du cinéma Liberté (Ucieczka z kina „Wolnosc ”, 1990), au titre évocateur engageant directement la question de la liberté et de l’influence de l’art, et du cinéma, dans la perception de la Pologne des années 80, alors que le système politique en place commence à s’effriter.

KINOPOLSKA a sélectionné six films du projet Kino Wolno , en rapport avec le thème du festival « Transformation », tous présentés dans leur version restaurée et remasterisée.

Kinopolska à Reims présentera au public de notre région un film de Wojciech Marczewski, L’Évasion du cinéma Liberté. Ce film sera projeté lors de la soirée d’ouverture du festival, le vendredi 5 décembre 2014 à 19h30 à la Médiathèque Jean Falala à Reims.

La soirée débutera le vendredi 5 décembre 2014 à 19h00:
accueil officiel, «Histoire de la Pologne» un court-métrage de Tomasz Baginski, Pologne, 2010, 8 min. L’histoire de la Pologne depuis ses origines à nos jours. Ce films fut réalisé pour l’exposition univers aille de Shanghai en 2010.

Vendredi 05 décembre 2014 à 19h30
L’ÉVASION DU CINÉMA LIBERTÉ
de Wojciech Marczewski (Ucieczka z kina „Wolno ”)
Avec: Janusz Gajos, Zbigniew Zamachowski, Piotr Fronczewski
Ayant droit : Kino RP
Pologne / 1990 / 1h32 / Blue-ray / Version restaurée / VOSTF / Fiction

Image de prévisualisation YouTube

Un fonctionnaire de la censure cinématographique, ancien critique, autrefois poète, mène une existence morose et convenue. Un beau jour, les personnages d’un mélodrame, excédés par la stupidité de leurs rôles, se révoltent sur l’écran d’un cinéma. Ayant enfin retrouvé un sens à donner à sa vie, grâce à un cinéma qu’il a passé son temps à détruire, le censeur est chargé de ramener les personnages à la raison…

Wojciech Marczewski
Diplômé de l’École de Cinéma de ód en 1969, il tourne tout d’abord pour la télévision. Son premier film de cinéma Cauchemars (Zmory) montre de manière très sensible l’initiation d’un lycéen au monde cruel et déroutant des adultes. Puis il signe Frissons (Dreszcze, 1981), portrait sans concession d’une génération soumise à la doctrine officielle du stalinisme. Après la proclamation de l’Etat de Guerre en Pologne, Marczewski choisit de se taire. Il ne revient dans les studios qu’en 1989 pour tourner l’Évasion du cinéma Liberté. De 1992 à 1994 il est directeur du Département Réalisation à la National Film and Television School de Londres puis signe successivement Le Temps de la trahison (Czas zdrady, 1997) et Weiser (2000). Wojciech Marczewski est aujourd’hui directeur adjoint du Wajda Studio à Varsovie.

Grand Prix du Festival International du Film Fantastique d’Avoriaz en 1992
Sélection Officielle, Un Certain Regard, Festival de Cannes 1991

Samedi 6 décembre 2014 à 15h30
MONDIAL. AU-DELÀ DU JEU de Michal Bielawski (Mundial. Gra o wszystko)
Ayant droit: Unlimited Film Operations sp. z o.o.
Pologne / 2012 / 1h35 / Blue-ray / VOSTF / Documentaire

Image de prévisualisation YouTube

Automne 1981. L’équipe nationale de Pologne de football est qualifiée pour la finale de la Coupe du Monde en Espagne. A ce moment-là, le gouvernement communiste proclame l’état de guerre. Des milliers de membres de l’opposition sont détenus et l’équipe nationale de football boycottée. Les opposants s’interrogent sur le soutien ou non des footballeurs, qui pourrait être vu comme un encouragement au régime. La question prend de l’ampleur lorsque l’on apprend que la demi-finale doit se jouer entre la Pologne et l’URSS.

Michal Bielawski
Réalisateur, scénariste et producteur. Après avoir fini ses études à l’Université de Varsovie, il travaille pour les chaînes de culture à la télévision et à la radio.
Il réalise des reportages télévisés, des comptes rendus de festivals de cinéma, des interviews avec les cinéastes. En 2005, il co-écrit une série intitulée Une scène pour laquelle il reçoit un prix. Mundial est son premier film documentaire
pour le cinéma.métrage de fiction.

Samedi 6 décembre 2014 à 17h45
LITTLE CRUSHES(Ma e St uczki) d’ Aleksandra Gowin et Ireneusz Grzyb
Avec: Helena Sujecka, Agnieszka Pawelkiewicz, Szymon Czacki
Ayant droit: New Morning Films
Pologne / 2014 / 1h18 / Blue-ray / VOSTF / fiction

Image de prévisualisation YouTube

Little Crushes nous plonge dans la vie de trois jeunes adultes très singuliers en quête de solidarité, d’amour et d’indépendance. Kasia et Asia partagent un logement, une voiture et un travail ; elles débarrassent des
appartements dont les habitants viennent de mourir. Peter travaille dans une usine où il visse des couvercles sur des bocaux, mais vit dans la rue. Quand les filles lui
proposent de monter un business à trois, il n’hésite pas une seconde.
Première mondiale au Festival international du film de Rotterdam 2014 (section Bright Future) Festival International du Film de La Rochelle Festival du Film de Gdynia.

Aleksandra Gowin
Réalisatrice et monteuse. Diplômée de l’École de Cinéma de ód , son travail de monteuse l’a amenée à collaborer avec les réalisateurs polonais Tomasz Wasilewski (Ligne d’eau) et Grzegorz Jaroszuk (Kebab i horoskop). Elle a réalisé
plusieurs courts métrages (Stwór, Druciki…) et Little Crushes est son premier long métrage.

Ireneusz Grzyb
Réalisateur, scénariste et monteur diplômé de l’École de ód . En tant que monteur, il a travaillé sur plusieurs films qui ont été sélectionnés par des festivals
internationaux : Rogalik de Pawel Ziemilski (2012), Psubrat de Maria Zb ska (2013). Il est lauréat du Prix Jan Machulski de cinéma indépendant polonais ainsi que le Prix Stanis aw Ró ewicz au Festival du film de Koszalin, Jeunesse et Cinéma.

Le Dimanche 7 décembre 2014 à 15h00
Ciné-Goûter

Kinopolska c’est aussi un ciné-goûter pour les plus jeunes !
Programme composé de cinq courtes histoires. Le temps n’a pas démodé ces films datant des années 70-80 Les aventures du petit chien nommé Reksio sont toujours aussi actuelles, instructives et amusantes !
Adressé aux 2-5 ans.
Durée totale: 50 minutes environ.
Les films sont sans dialogues.
Projection suivie d’un goûter et une rencontre avec Saint Nicolas.
Reksio et les coqs (Reksio i koguty, 1981) de Józef Cwiertnia
Reksio alpiniste (Reksio taternik, 1972) de Lechoslaw Marszalek
Reksio pompier (Reksio stra ak, 1972) de Józef wiertnia
Reksio et le teckel (Reksio i jamnik, 1978) de Lechoslaw Marszalek
Reksio sauveur (Reksio wybawca, 1977) de Romuald Klys

Ciné-goûter sur réservation au numéro: 06 17 92 46 10.

Reksio_9

Infos réservation : par mail: accp51@live.fr
Site web : http://associationculturellechampagnepologne.unblog.fr
Par téléphone: 06.17.92.46.10

Publié dans Actualités | Pas de Commentaires »

12345...16